Onlangs is de grootste meta-analyse die ooit gedaan over ACT bij stemmingsklachten verschenen (Borgogna et al, 2026).
De onderzoekers includeerden maar liefst 263(!) gecontroleerde studies met in totaal 21.830 deelnemers. Daarbij keken zij niet alleen naar studies waarin depressie het primaire behandeldoel was, maar ook naar studies waarin depressieve klachten als secundaire uitkomst werden meegenomen.
Uit deze meta-analyse bleek dat ACT effectief is bij het verminderen van stemmingsklachten. De effecten waren het sterkst wanneer depressie expliciet het hoofddoel van de behandeling was, maar ook wanneer ACT op andere klachten was gericht, namen depressieve klachten nog steeds significant af. Dat ondersteunt het transdiagnostische karakter van ACT: werken aan psychologische flexibiliteit lijkt ook bij stemmingsklachten relevant, zelfs wanneer depressie niet de focus van de behandeling is!
Verder liet de meta-analyse zien dat ACT vooral sterk presteert ten opzichte van passieve controlegroepen (zoals wachtlijsten). Vergeleken met actieve behandelingen (zoals CGT) waren de verschillen beduidend kleiner, maar leek ACT nog steeds iets effectiever.
Bovenstaande onderzoek benadrukt zowel de effectiviteit van ACT als transdiagnostische interventie in het algemeen, als ACT als volwaardige evidence based interventie voor stemmingsproblematiek.
Bron: Borgogna, N. C., Owen, T., Spencer, S. D., Jo, D., Jafari, M., Vaughn, J., … Hill, B. D. (2026). A cross-cultural incremental effects meta-analysis of acceptance and commitment therapy for depression: does targeting depression even matter? Cognitive Behaviour Therapy, 1–14. Klik HIER voor de samenvatting van het artikel.