
Deze zomer hebben wij (Tim & gezin) ervoor gekozen om in plaats van te vliegen naar een ver en zonnig oord, als gezin te landen op ons nieuwe stekkie en vakantie te vieren in “Tuinesie”. We zijn namelijk deze zomer verhuisd naar Herten (Limburg)!
We zijn echter niet verhuisd naar een reguliere woning, we gaan komend jaar kamperen op ons eigen perceel – terwijl ons nieuwe huis wordt gebouwd. Oke oke, glamping dan; vanaf augustus wonen wij met z’n vijven in een woonunit (met liefde omgedoopt tot Hertenkamp) 😊 Om een beetje een indruk te geven van de woonunit, het zit een beetje tussen een bouwkeet van Boels en een luxe vakantiehuisje van EuroParcs in.
Gezien dit een best een grote verandering is (woonunit & onbekende omgeving), hebben we geprobeerd om onze kinderen hier zo goed mogelijk op voor te bereiden. We zijn voorafgaand aan de verhuizing meermaals bij het perceel zelf geweest en zijn de omgeving al gaan verkennen op de scooter. Twee weken voor de verhuizing ben ik mijn dochtertje Annabella (alweer drie jaar oud) elke avond een verhaaltje gaan lezen over Bobbi het beertje die ging verhuizen – en op de dag van de verhuizing heeft ze wat belangrijk spulletjes van haarzelf ingepakt in haar eigen verhuisdoos.
Samen met mijn vrouw Gioia ben ik druk in de weer geweest om de woonunit zo gezellig en comfortabel mogelijk te maken voor de kids (en ook voor onszelf). En hoewel we flink hebben moeten inleveren qua leefruimte in de woonunit, hebben alle drie de kinderen hun eigen kamertje met hun vertrouwde spulletjes. In onze tuin (lees; een stukje gemaaid gras) hebben we voor onze jongste een glijbaantje neergezet en voor de twee boys een trampoline (waar de jongste misschien nog wel het meeste op poingt, zoals ze het zelf zegt).
Dit poingen op de trampoline vond ik wel wat tekenend voor hoe het er afgelopen weken in mijn hoofd aan toe is gegaan. Zowel praktische zaken (hoe kan ik het beste een pad naar de woonunit maken) als persoonlijke zaken (doen we hier wel goed aan, gaan de kids hier wel landen, gaan ze zich hier wel thuis voelen). Mijn eigen defusie-skills zijn hier dus aardig op de proef gesteld…
En hoewel dit ook een gaaf avontuur is samen, vonden wij het natuurlijk ook wel spannend hoe de kinderen het zouden gaan vinden in ons nieuwe “thuis”. We zijn daarbij echt positief verrast over de reactie van de kids – alle drie waren ze heel blij met hun kamertje en vinden het een gezellig huisje (Annabella vindt het heerlijk dat ze nu bij iedereen naar binnen kan lopen)… Deze zomervakantie zijn wij dus ‘thuis’ gebleven – om te genieten van elkaar en samen deze nieuwe omgeving te ontdekken (geen straf, we zitten dicht bij het water).
Ik hoop dat iedereen een fijne zomervakantie heeft gehad – en ook weer lekker kan genieten van het vertrouwde van thuis.